Een beetje ongerust en subtiel liet Aag me weten dat Beren tijdens de les om onverklaarbare reden traantjes had gelaten. Ik beloofde te peuteren.
Na een enthousiast relaas van de voorbije schooldag als antwoord op mijn vraag 'en hoe was het op school', volgende een even enthousiast, doch korter relaas over de vioolles, als antwoord op mijn vraag 'en de vioolles?'.
Dan maar voor de rechtstreekse aanval: "maar Aag zei dat je tranen in je ogen had, waarom moest je dan wenen?'
Zucht. " Maar de muziek was zo mooi mama. Aag speelde zo'n mooi stuk."
En de mama smolt.
Toen ik dat ook met zoveel woorden vertelde, gaf Beren aan dat hij me in de scrum zou pakken als ik er nog iets over zou vertellen.
Ah ja.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten