June doet kiekeboe. Zijde: ze verstopt zich (haar ene oog, want anders kan ze niks meer zien) achter haar handje. Mama moet vervolgens paniekerig rondkijken van 'Waar is June?', waarna ze haar oogjes schaterend weer te voorschijn tovert.
En dit doet ze al vier maanden lang, met onvermoeibaar enthousiasme.
Zelf Peter moet er om glimlachen, om twee uur 's nachts...
June houdt van doosjes, potjes, insteken en uithalen.
Welke baby nu niet? Maar ze is wel fanatiek.
De stiften van de kinderen zijn nooit meer veilig. Tekenen is leuk, maar die dingen uit hun groene, of kartonnen, of andere ... dozen halen: onbetaalbaar!
En ze staat al helemaal zelf, zonder handjes! En als ze één stapje wil doen, valt ze op haar gat.
Maar desalniettemin is het hele huis onder de indruk (zeker Jasmijn en Beren, ze zijn helemaal mee in de het groeiproces van hun kleine zus)... Bravo, June!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten