Dromen van ... een blokfluit

Jasmijn is vastbesloten: ze wil blokfluitles.
Na veel vijven en zessen hebben we iemand gevonden die haar les wil geven.
Ze ziet het volledig zitten - maar wanneer krijgt ze nu die fluit? En gaat ze dan meteen noten leren lezen?

Wordt vervolgd.

Ode aan Nini

Beren de gevoelige ziel. Tijdens een klasgesprek naar aanleiding van Allerheiligen, voelt hij zich verdrietig.
Want hij mist Nini - zijn overgroottante, of zoiets toch. Hij was er niet bij op de begrafenis, en dat vond hij toch jammer.
We halen dan maar samen herinneringen op.
Beren: "ze sprak soms in een taal die ik niet snapte, maar ze was wel heel lief. En ik mis haar."

En ook zinnetjes!

June brabbelt er op los:

• de dag begint met een luidkeels: Nee, Tammer, nee, Tammer, nee, Tammer, nee!
  (ouders rollen met hun ogen)
• mama toete doen (mama schoenen aandoen)
• papa toete doen (papa schoenen aandoen)
• toete eet (terwijl ze op handen en voeten bestudeert hoe de poes haar eten oplebbert - ze krijgt veel respijt van de poes)
• sertje (dessertje)

June leert woordjes bij.
Traag en moeilijk verstaanbaar.
Maar mooi! Oh zo mooi!
Een greep uit:

• Mijne (Jasmijn)
• Nijne (konijntje, Nijntje)
• Lala (Samber)
• Atatu? (andere kant? bij het drinken aan de borstjes)
• Koko (choco) - wordt doorgaans luid geroepen bij het ontbijt.
• Eetje. (eendje)
• Toe (poes)
• 
  

Samber moet een brilletje

en ziet het helemaal zitten.

Hij twijfelt een beetje:

• ik kies een ridderbril! (gisteren)
• ik wil een ninjabril! (vandaag)

Grote broer is er minder gelukkig mee: 

Beren vertelt mij in tranen: 

'Ik vind het zo erg dat Samber een bril moet.'

'Maar Samber vindt het zelf niet erg hoor.'

'Maar Samber heeft zo'n mooi gezichtje. Nu ga je zijn mooi gezichtje niet kunnen zien.'

Hopelijk valt de twijfel weg als hij Samber gelukkig ziet wezen met zijn bril...

Met overtuiging onverstaanbaar.

June babbelt voortdurend, de hele tijd. Al van toen ze heel jong was.

Ze spreekt met grote zekerheid en autoriteit. Het probleem is om er iets van te verstaan.

Nu June 1,5 is, beginnen we wat systematiek in de klanken te ontdekken. Maar het blijft een heuse ontdekkingstocht.

• atjes: handjes
• oetjes: voetjes
• ato: auto
• appe: appel
• aatjes: haartjes
• ootjes: oortjes (het verschil tussen oortjes en oogjes hoort June niet)

Eerste ijsje van een anderhalver

... heeft ongeveer het volgende resultaat:

Verjaardagsfeestje

Beren wordt negen

Talensensibilisering bij de fruitpap

Mama maakt fruitpap voor June klaar.
Samber (4) maakt er een leermoment voor de mama van...

S: Mama, welke taal praat Felipe?

M: Felipe is van Peru. Dus, euh, Spaans?

S: Ja, Spaans!

S: Hoe zeg je banaan in het Spaans?

M: Euh... banana?

S: (lacht) Nee!

M: Oei, hoe dan? 

S: Platano!

M: (verschrikt) Oh waw, jij weet dat goed. (en in gedachten: verdorie nu moet ik al die uitingen van banana in mijn dataverzameling gaan hercoderen)

En ondertussen gaat het verder: 

S: Hoe zeg je kiwi in het Spaans?

M: Ik weet niet, jij weet het misschien wel? 

S: (ernstig) Kiwi, denk ik. Gek hé! (lacht)

Kiekeboe

June doet kiekeboe. Zijde: ze verstopt zich (haar ene oog, want anders kan ze niks meer zien) achter haar handje. Mama moet vervolgens paniekerig rondkijken van 'Waar is June?', waarna ze haar oogjes schaterend weer te voorschijn tovert.
En dit doet ze al vier maanden lang, met onvermoeibaar enthousiasme.
Zelf Peter moet er om glimlachen, om twee uur 's nachts...

June houdt van doosjes, potjes, insteken en uithalen.
Welke baby nu niet? Maar ze is wel fanatiek.
De stiften van de kinderen zijn nooit meer veilig. Tekenen is leuk, maar die dingen uit hun groene, of kartonnen, of andere ... dozen halen: onbetaalbaar!

En ze staat al helemaal zelf, zonder handjes! En als ze één stapje wil doen, valt ze op haar gat.
Maar desalniettemin is het hele huis onder de indruk (zeker Jasmijn en Beren, ze zijn helemaal mee in de het groeiproces van hun kleine zus)... Bravo, June!