Dansende flamingo

Jasmijn begeleidt haar kijken, communiceren en lachen steevast met dans.
Bij elk lachje steekt ze prompt haar armpje in de lucht, draait haar pols en laat haar handje sierlijk zakken. Famingo-flamenco. En ik heb nog geen foto…

Intussen wel!

Ouders zijn overbodig

Gisteren tijdens het dessert:

M: Nee, Beren, Jasmijntje geen chochomousse geven.
B: Nee?
M: Jasmijn eet haar melkpapje.

(Beren neemt lepel en potje ter hand en voert kleine zus)
B: Kom Jasmijntje, mondje open.
J: Mmmmm. Hap.
B: Brrrrr. Dat is een auto, mama! Brrrrrr...
J: Hap.
B: Brrrrr.
J: Hap.
(ad infinitum)

Hoeveel jaar is - deel drie

Beren is drie geworden.
Dat kan hij mooi laten zien. Drie vingers.
En hoe oud is mama?

B: Mama is oud-jaar!
Hahahaha!

Jasmijn Duracelkonijn

Ze heeft haar bijnaam niet gestolen. Amper 7,5 maand, en Jasmijn vindt het nodig om op eigen benen te staan. Alles wat ze daarvoor binnen hand- en mondbereik kan vinden komt in aanmerking. Ze zet haar handen ernaast en haar tanden erin (om precies te zijn: tandvlees, want die witte dingetjes, daar is nog geen sprake van), duwt op haar beentjes, en jawel: staat bibberend recht. Nadeel: er is alweer minder veilig in huis. Voordeel: ze wordt er doodmoe van, al dat energieverbruik. Batterijen opladen is een must, zelfs voor Duracel.