De herdertjes

B: Kijk mama, een herder! En de kerstman!
M: Dat is een hert, geen herder.
B: Dat is een herDER. Die is heel veel sneller dan een hert.

Kijk maar als ik slaap

Ik keek er al maanden naar uit: eindelijk had Beren de leeftijd bereikt om samen te genieten van het wachten op de komst van Sinterklaas. Ik had al vastgelegd vanaf wanneer we samen zouden reikhalzen. De tweede week van november, na de herfstvakantie. We zouden brieven schrijven, tekeningen maken en vooral: naar Bart Peters kijken op bezoek bij Sinterklaas. (De alomgeprezen kinderreeks: Dag Sinterklaas)

Beren heeft er een stokje voor gestoken. Ik vermoed dat hij Zwarte Piet op tv maar een akelige meneer vindt. Hij houdt elk gesprek over Sinterklaas angstvallig af. Hij wil naar Bob de Bouwer kijken in plaats van naar Bart Peters.

Als ik dan wat zielig kijk, zegt hij troostend:
Mama, als ik ga slapen, mogen jij en papa kijken naar Sinterklaas.

Mijne woordjes (deel 2)

Mê = melk
Mê = ik wil melk!
Mê = antwoord op de vraag 'hoe doet het schaap?'

Ti ti = (papa, mama, sofie is) tik tik
(vergezeld van een kleine wijsvinger die tegen hoofdje tikt)

Da = dat moet ik nu ogenblikkelijk hebben!

Mijne woordjes

Konijn = poe
Hond = poe
Paard = poe
Duif = poe

Mama = mama (en soms papa)
Papa = papa (en soms mama)
Sofie = mama

Jasmijn = Tatij

Op je gat

B: Mama, ik zit op jouw gat!
M: ?
M: Dat kan toch niet Beren, hoe kun je op mijn gat zitten? Ik zit op mijn gat, allez, soms toch. En trouwens: je zit op mijn voeten.
B: Ik zit op jouw gat. Kijk maar!

(Beren staat recht. Daarmee staar ik naar mijn kousen met twee grote blote tenen door.
Beren zat op mijn gat.)

Nieuwsamengestelde familie

B: Goedele? Waarom Goedele?
M: Goedele is de naam van mama.
Papa heeft ook een naam. Papa is...
B: Peter.

M: En Oma?
B: ...
M: Oma heet eigenlijk Josee.
Bomma heet Paula.
Bompa heet Hugo.

B: En Raymond?

Negatiefjes

Terwijl Jasmijn alles zo alles zo zelfstandig mogelijk wil doen, wil Beren liefst terug baby zijn. Of nog verder terug : de moederschoot in.
Jasmijn eet haar eigen papjes, met lepeltje, beperkt geknoei en heel veel trek. Jasmijn brult als ze haar flesje niet zelf mag vasthouden.
Beren laat zich liefste elk hapje door mama inlepelen. En dan nog met veel tegenzin.
Jasmijn stapt de hele kermis rond, Beren hangt op de rug van papa (in Jasmijn haar draagdoek).
Als Jasmijn op de luiertafel een doekje te pakken krijgt, veegt ze zelfs haar eigen billen af.
Beren doet daartoe ook pogingen, maar ook bij hem is het veiliger als het billenpoetsen aan mij wordt overgelaten.

Drie hapjes

Ik had in een opvoedkundig artikel een tip opgepikt voor slechte eters:
evenveel hapjes eten als het etertje oud is!

Meteen even toepassen:
B: Ik lust dit niet.
M: Hoe oud ben jij Beren?
Beren toont drie vingertjes.
B: Drie jaar.
M: Dan moet jij drie hapjes eten.

Het leek te werken. Beren begon aan zijn eerste hap.
Maar meteen toen die op was:

B: Mama, hoe oud ben jij?
Ik heb nog maar eens opgeschept vooraleer ik aan mijn eenendertig hapjes begon.

Drie jaar

Beren: Mama, dit is speelgoed voor kindjes van drie jaar, denk ik.
Mama: Ja? Hoezo?
Beren: Hier, dat staat hier.
Mama: Laat eens zien.

(Beren wijst het cijfertje drie aan op een voorschrift-pictogram:
niet geschikt voor kinderen van 0-3)

Siblings

Muisjes

Gisteren ouderavond op school.
Met hapjes door de kindjes gemaakt: kaas en tomaten en druifjes op prikkers.
Zo flink van die 3-jarigen.

Een mama neemt een prikkertje.
En legt het dan toch maar weer weg:
een kaasje, mooi op het prikkertje
met een hapje weg
en de afdruk van twee kleine, 3-jarige snijtandjes...

stap

Jasmijn stapt.
Al drie weken lang.
Stap stap stap.
Maar niet veel meer stap dan dat.
Ze zet een stapje of drie naar uitgestrekte open armen.
En dan laat ze zich vol vertrouwen voorover vallen.
Dat gaat soms mis:
vorige week had ze een bult als een ei op haar voorhoofd.

Zwemkampzorgen

Op zwemkamp gaan is voor de meeste driejarigen niet evident.

Simon wil beschermen:
"Ik, ik, ik zal goed voor Beren zorgen!
Anders, anders gaat hij wenen..."
Terwijl hij zelf gisteren in alle staten was omdat hij vreesde dat een kindje zijn boekentas had meegenomen. (Het arme kind had toevallig dezelfde tas.)

Beren laat het allemaal niet aan zijn hart komen.

Hij kijkt nieuwsgierig naar betraande gezichtjes, en dan weer naar zijn monitrice.

Knuffeltje, kusje.

"Dag mama!

Nu moet jij weggaan, hoor."

Kleuterdiscussies

Anna, Beren en Simon in discussie:

- Juffrouw Mieke krijgt een baby'tje.
- Ja, er zit een baby'tje in juf Mieke haar buik.
- Nee! Juf Mieke heeft geen dikke buik. Daar kan geen kindje in.
- Jawel!
- Nee!

Aan het eind van de discussie heeft Simon toch maar enkele eencelligen in het mannetje voor juffrouw Mieke getekend.

Spraakverwarring

De laatste weken liet Beren het volgende weten:
Jullie zijn zatte latten!
Jullie zijn zatte katten! (zatlappen)
De wolf is zijn muts kwijt! (de kluts kwijt)
De olifant drinkt water met zijn slurp. (slurf)
Bob de Bouwer en Dizzy maken samen een huis van karton. (beton)

La Cucaracha

Beren zijn weekendse middagdutjes worden al maanden verstoord.
De eerste keer leek toeval. Grappig.
Beren werd wakker van het geluid van ‘La cucaracha’.
De tweede keer werd het een beetje gek.
Beren weende trouwens ook zo hartverscheurdend dat ik niet meer echt kon lachen.
De derde keer zocht ik een oplossing. Die heb ik niet gevonden.
Ik kan de ijsjeswagen toch niet vragen om een ommetoer te maken, of om een uurtje later te komen?
De vierde keer maakte ik dat ik op tijd bij hem op de kamer stond.
Toen heb ik ook de paniekreactie eindelijk begrepen: Beren vond het verschrikkelijk als de ijsjeswagen al gepasseerd was en hij niet de kans had gehad om een ijsje op te lebberen.

Intussen weet ik het wel:
Als de ijsjeswagen in het weekend de Elfnovemberlaan passeert, moet ik maken dat ik naast Beren zijn bed sta. En dan kunnen we samen wuiven. En zeggen dat we vandaag misschien geen ijsjes hoeven.

Vleierijen voor 3+

(onder de douche) Jij bent mooi!
(bij het aankleden) Mooi jurkje, mama!
(na stukje cello) Dat was een mooi liedje!

Waarom?

Een kleuter kan meer vragen stellen dan duizend volwassenen kunnen beantwoorden.
Sinds enkele weken ook bij ons een feit.

Kijk! Daar is de tram.
Mama, waar is de tram, nu?
In de andere straat, niet hier.
Waarom niet hier?
Omdat hier geen sporen zijn.
Waarom?
Omdat de tram hier niet moet rijden.
Waarom?
Omdat de tram in de straat hierachter al rijdt.
Waarom?
Omdat de tram heel lang onderweg is als hij in elke straat moet komen.
Waarom?

(luide kleutermuziek, verandert van onderwerp...)

The drill.

Beren weet er alles van:
"Nog drie nachtjes slapen, mama, en dan mag jij je kadootje opendoen. Een kadootje, hè mama, geen twee of drie of vier, hè. En dan sla ik mij armpjes zo om jou en dan geef ik een dikke kus. En dan zeg ik dat jij een lieve mama bent. Goed?"

Ik krijg er...

grijze haren van. Allereerste 'witte' haar gevonden op mijn zwarte bloes.
Ik word effectief 'oud'jarig.
Maar komt het van de kindjes of van hun vader?

Stoere borstjes

Beren heeft 'stoere borstjes'. Die hebben enkel voordelen: je kunt er poppen mee borstvoeding geven en konijntjes mee rustig krijgen. En vooral: niemand is geshockeerd als je je stoere borstjes aan de wereld toont, als je trots je tepels laat zien, of gewoon met enkel zwembroek aan in het water duikt.

Dansende flamingo

Jasmijn begeleidt haar kijken, communiceren en lachen steevast met dans.
Bij elk lachje steekt ze prompt haar armpje in de lucht, draait haar pols en laat haar handje sierlijk zakken. Famingo-flamenco. En ik heb nog geen foto…

Intussen wel!

Ouders zijn overbodig

Gisteren tijdens het dessert:

M: Nee, Beren, Jasmijntje geen chochomousse geven.
B: Nee?
M: Jasmijn eet haar melkpapje.

(Beren neemt lepel en potje ter hand en voert kleine zus)
B: Kom Jasmijntje, mondje open.
J: Mmmmm. Hap.
B: Brrrrr. Dat is een auto, mama! Brrrrrr...
J: Hap.
B: Brrrrr.
J: Hap.
(ad infinitum)

Hoeveel jaar is - deel drie

Beren is drie geworden.
Dat kan hij mooi laten zien. Drie vingers.
En hoe oud is mama?

B: Mama is oud-jaar!
Hahahaha!

Jasmijn Duracelkonijn

Ze heeft haar bijnaam niet gestolen. Amper 7,5 maand, en Jasmijn vindt het nodig om op eigen benen te staan. Alles wat ze daarvoor binnen hand- en mondbereik kan vinden komt in aanmerking. Ze zet haar handen ernaast en haar tanden erin (om precies te zijn: tandvlees, want die witte dingetjes, daar is nog geen sprake van), duwt op haar beentjes, en jawel: staat bibberend recht. Nadeel: er is alweer minder veilig in huis. Voordeel: ze wordt er doodmoe van, al dat energieverbruik. Batterijen opladen is een must, zelfs voor Duracel.

Superman versus Miseryman

Na een eerste oudercontact kom je te weten

• dat je zoon taalvaardig, motorisch, cognitief en sociaal een kleine Superman is;
• dat je rood wordt bij het aanhoren van zulke vleiende woorden;
• dat je zoon zich op school dus klaarblijkelijk minder vervelend kan gedragen dan thuis, waar Superman zich in minder dan enkele seconden tijd kan openbaren als Miseryman. (Mijn thuis is waar mijn alterego verdwijnt);
• dat je zoon net zijn boterhammen in de vuilbak heeft gegooid om zo toch zijn berenkoekjesdessert te kunnen verorberen. Onder het motto ‘wie niet waagt, niet wint’ en ‘respect the cookie, tame the sandwich’;
• dat jijzelf je behoorlijk belachelijk hebt gemaakt op datzelfde oudercontact, aangezien je luttele minuten voor het aanhoren van deze boodschap hebt toegestaan dat je zoon een doosje smarties naar binnen werkte, nadat je gecheckt had dat hij inderdaad zijn boterhammen ‘s middags had opgegeten.

Als opa zes is...

Het was weer zo ver. Opa was jarig en...

B: Hoe oud is opa?
M: Hoe oud denk je dat opa is?
B: Opa is zes jaar, hé.
M: Grmbl

Want: als mama net zes jaar geworden is, en opa een maand later ook...
Dan zijn mama en opa even oud?
Of zijn ze gewoon allebei 'heel oud'?

De kever, twee clowns, de ridder en de brandweerman

En als je je afvraagt waar de 'lame outfit' vandaan komt:

Beren wou 'nie verkleden'.

Of: wat ik nog uit de brand kon slepen.

Doornroosje

Jasmijntje heeft eindelijk het Doornroosje-stadium bereikt.
Ze begrijpt wat slapen, nacht en opstaan en eten betekenen. En dat die eerste twee wel samenhoren, maar ver staan van alles wat met de laatste twee te maken heeft.

Jasmijn slaapt dus door. Na 7 maanden. En dat doet ze mooi.
Eindelijk een rozeke. Zoetekoeksdozeke.

Ontdekken en delen

Nog één maand, en dan wordt Beren drie. Maar in de ontdekkingen die hij doet, loopt hij zijn leeftijd ver vooruit.

Vandaag: Beren ontdekt dat een piemel meer kan dan plassen…

B: Kijk papa, mijn piemel b’weegt…
(Er volgt een Jan Becaus - Joyce de Troch-moment.)

P: -o-
M: :~
B: Ja’mijntje, wil jij ook eens kijken? Kijk maar!

De gruwelijke gemene Sint

In Beren zijn leven zijn er twee echte mannen: papa en Sinterklaas. Logisch ook, Sinterklaas is goed nieuws: speelgoed en snoepjes en mja, ook mandarijntjes. (Papa is meestal slechts vijf minuten op een etmaal goed nieuws, maar dat opgeteld komt hij in de buurt van Sinterklaas.)

Dat Sinterklaas ook gruwel brengt, was nieuw en ging zo:

Wij keken (totaal buiten seizoen, maar ja, er is die adoratie) naar een aflevering van ‘Dag Sinterklaas’ waarin de stoute, ondeugende Zwarte Piet het in zijn hoofd haalde om zich met reservemijter en bedovertrek te verkleden als de echte Sinterklaas. Peter en ik - grinnikend voor tv - hadden niet meteen door dat de wereld van Beren met zijn bijna drie jaar aan het instorten was. Toen wij dan toch werden opgeschrikt door een hysterisch jongetje dat tranen met tuiten huilde (nee, nee! mag niet!), probeerden wij te troosten met de notie dat het maar een grapje was en de verzekering dat Sinterklaas wel erg boos zou zijn op Zwarte Piet. Niets bleek minder waar: heeft die Sinterklaas daar toch zeker geen speciale dag van gemaakt! Sinterklaas speelt Zwarte Piet en Zwarte Piet is een dagje Sinterklaas, ergens in de zomer, in Spanje. En waar moet je als driejarige nog zekerheden vinden? Of als opvoedende ouders?

de gezeten boeddha

Jasmijntje zit.
Niet achteruit gezakt, niet rustig of statig.
Ze zit als een onrustig diertje dat vooruit wil, wil grijpen, wil spelen, wil betrekken en vernietigen.
Haar grote broer mag op zijn tellen passen.
Binnenkort is het speelgoed ook van haar!

zo oud als...

Lang zal ze leven, lang zal ze leven!
Voor Beren is het jarig zijn van zijn mama bijna even bizar en bizonder als zijn eigen verjaardag - waar hij echt nog wel even op moet wachten.

Maar hoe oud is die mama van hem wel?
B: "Mama, hoeveel jaar ben jij?"
M: "Wat denk je? Hoe oud denk je dat ik ben?"
B: (nadenkend, maar overtuigd) "Jij bent 6 jaar, hé?"
M: * (mond vol tanden)